ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳು: ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಸಲಹೆ

ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಅದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿರುವ ಜೀವಂತ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ (Chemical Fertilizers) ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹದಗೆಡುತ್ತಿದೆ. ಮಂಡ್ಯ, ರಾಯಚೂರು, ಬಳ್ಳಾರಿ ಮುಂತಾದ ನೀರಾವರಿ ಆಶ್ರಯದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಚೌಳಾಗುವಿಕೆ (Soil Salinity) ಮತ್ತು ಸವಕಳಿಯಂತಹ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿವೆ. ರೈತರು ತಾವು ಹಾಕುವ ಬಂಡವಾಳದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಇಳುವರಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಾವಯವ ಅಂಶದ (Organic Carbon) ಕೊರತೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ತರಲು ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ರೈತರು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ಅದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?

ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೆ ಬೆಳೆಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ, ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮಣ್ಣಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರಂಜಕ (Phosphorus), ಸಾರಜನಕ (Nitrogen), ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಮ್ (Potassium) ಸೇರಿದಂತೆ ಅಗತ್ಯ ಲಘು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಮಣ್ಣಿನ ರಸಸಾರ (pH Value) 6.5 ರಿಂದ 7.5 ರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಕೃಷಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಣ್ಣು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಯವ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 0.5 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಶೇಕಡಾ 0.3 ಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿದೆ ಎಂಬುದು ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ಕುಸಿಯಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳು

1. ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ: ಯೂರಿಯಾ (Urea) ಮತ್ತು ಡಿಎಪಿ (DAP) ಯಂತಹ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸದೆ, ಮನಬಂದಂತೆ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಭೌತಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

2. ಏಕ ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿ (Mono-cropping): ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು, ಭತ್ತ ಅಥವಾ ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳದಂತಹ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಬರಿದಾಗುತ್ತವೆ.

3. ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ: ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾನುವಾರುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ, ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್‌ಗಳ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಜಾನುವಾರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರದ ಬಳಕೆ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.

4. ಮಣ್ಣಿನ ಸವೆತ (Soil Erosion): ಅತಿಯಾದ ಮಳೆ ಅಥವಾ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೀರಾವರಿ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೇಲ್ಮಣ್ಣು ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಿ, ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣು ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ರೈತರು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು

1. ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಮಣ್ಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸುವುದು (Soil Testing): ರೈತರು ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಯುವ ಮುನ್ನ ಅಥವಾ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಮಣ್ಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬೇಕು.

• ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿ ತೆಗೆಯುವ ವಿಧಾನ: ಜಮೀನಿನ ವಿವಿಧ 5-6 ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ‘V’ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ತೆಗೆದು, ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಮಣ್ಣನ್ನು ಹೆರೆದು ತೆಗೆಯಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ, ನಾಲ್ಕು ಭಾಗ ಮಾಡಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನ ಎರಡು ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಉಳಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಕಿಲೋ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸಮೀಪದ ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ (KVK) ನೀಡಬೇಕು.

• ಪ್ರಯೋಜನ: ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪೋಷಕಾಂಶದ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಕಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ರೈತರ ಹಣ ಉಳಿತಾಯವಾಗುವುದಲ್ಲದೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ‘ಮಣ್ಣು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಡ್’ (Soil Health Card) ಯೋಜನೆಯಡಿ ಈ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.

2. ಹಸಿರೆಲೆ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬಳಕೆ (Green Manure): ಮಣ್ಣಿಗೆ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಹಸಿರೆಲೆ ಗೊಬ್ಬರಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವಾಗಿವೆ. ಮುಖ್ಯ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಮುನ್ನ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಡಯಾಂಚ (Daincha), ಸೆಣಬು (Sunhemp), ಅಲಸಂದೆ ಅಥವಾ ಹೆಸರು ಬೆಳೆದು, ಅವು ಹೂ ಬಿಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ (ಸುಮಾರು 45-50 ದಿನಗಳು) ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಅಥವಾ ರೋಟಾವೇಟರ್ ಮೂಲಕ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ನೀರು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

3. ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್ (FYM and Compost): ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಳಿತ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಜೀವಿನಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ರೈತರು ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಲು ಬಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಜಮೀನಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಆವಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಳಿಯಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಎರೆಹುಳು ಗೊಬ್ಬರ (Vermicompost) ತಯಾರಿಸಿ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಜೀವಿಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೃಷಿ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್ ಗುಂಡಿಗೆ ಹಾಕಿ ಗೊಬ್ಬರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಜಾಣತನ.

4. ಜೈವಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬಳಕೆ (Bio-fertilizers): ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜೈವಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬಳಕೆ ಬಹಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

• ರೈಜೋಬಿಯಂ (Rhizobium): ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳಿಗೆ (ತೊಗರಿ, ಕಡಲೆ, ಹೆಸರು) ಬೀಜೋಪಚಾರ ಮಾಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ಹೀರಿ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

• ಅಜೋಟೋಬ್ಯಾಕ್ಟರ್ (Azotobacter) ಮತ್ತು ಅಜೋಸ್ಪಿರಿಲ್ಲಮ್ (Azospirillum): ಭತ್ತ, ರಾಗಿ, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ, ಕಬ್ಬು ಮುಂತಾದ ಏಕದಳ ಧಾನ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

• ಟ್ರೈಕೋಡರ್ಮಾ (Trichoderma) ಮತ್ತು ಸ್ಯೂಡೋಮೊನಾಸ್ (Pseudomonas): ಇವು ಉಪಯುಕ್ತ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳಾಗಿದ್ದು, ಗಿಡದ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಬರುವ ರೋಗಕಾರಕ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಭಾರತೀಯ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆ (IIHR) ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿರುವ ‘ಅರ್ಕಾ ಮೈಕ್ರೋಬಿಯಲ್ ಕನ್ಸೋರ್ಟಿಯಂ’ (Arka Microbial Consortium) ನಂತಹ ಜೈವಿಕ ಮಿಶ್ರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ರೈತರಿಗೆ ಬಹಳ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ.

5. ಬೆಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ ಕೃಷಿ (Crop Rotation and Mixed Farming): ಒಂದೇ ಬೆಳೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಬದಲು, ಒಂದು ಬಾರಿ ಏಕದಳ ಧಾನ್ಯ (ಉದಾ: ರಾಗಿ, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ) ಬೆಳೆದರೆ, ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯ (ಉದಾ: ಹುರುಳಿ, ಅಲಸಂದೆ, ಕಡಲೆ) ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಗಂಟುಗಳು ವಾತಾವರಣದ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಮುಖ್ಯ ಬೆಳೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಂತರ ಬೆಳೆಯಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ (ಉದಾ: ತೊಗರಿ ಮತ್ತು ಶೇಂಗಾ) ಒಂದು ಬೆಳೆಗೆ ರೋಗ ಬಂದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳೆಯಿಂದ ಆದಾಯ ಪಡೆಯಬಹುದು ಹಾಗೂ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.

6. ಹೊದಿಕೆ ಕೃಷಿ (Mulching): ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಕಳೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಹೊದಿಕೆ ಕೃಷಿ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಬೆಳೆ ಕಟಾವಿನ ನಂತರ ಉಳಿಯುವ ಕಳೆ, ಹುಲ್ಲು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ಗಿಡದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಹೊದಿಕೆಯಾಗಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಇದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಒಣಗದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶವನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಕ್ರಮೇಣ ಕರಗಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವಾಗುತ್ತದೆ. ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಬೆಳೆಗಳಲ್ಲಿ (ಅಡಿಕೆ, ತೆಂಗು, ಬಾಳೆ) ಈ ಪದ್ಧತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ರೈತರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಗಳು ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾಯ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಣೆ ಎಂಬುದು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಆಗುವ ಚಮತ್ಕಾರವಲ್ಲ. ಇದು ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಮೊದಲ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ ಸಾವಯವ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಬದಲಾಗುವಾಗ ಇಳುವರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಮಣ್ಣು ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದರೆ, ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಮೇಲಿನ ಖರ್ಚು ಶೇಕಡಾ 50 ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೀಟಬಾಧೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ಕಾಟವೂ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ತಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ರೈತರ ನಿವ್ವಳ ಲಾಭ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ಕೇವಲ ಇಂದಿನ ಇಳುವರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸದೆ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮಣ್ಣು ತಾಯಿಯಿದ್ದಂತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿಷ ಉಣಿಸುವ ಬದಲು ಸಾವಯವದ ಸತ್ವವನ್ನು ನೀಡೋಣ. ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತರೂ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮುಂದಾಗಬೇಕು.

ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ: ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆ

• ಮಣ್ಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಪ್ರಮಾಣ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ.
• ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್, ಹಸಿರೆಲೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಗೂ ಬೆಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಂತಹ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅನುಸರಿಸಿ.
• ರಸಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಮತೋಲಿತ ಪ್ರಮಾಣ ಮುಖ್ಯ.

ಸಂಬಂಧಿತ ಲೇಖನಗಳು

• ಸಂಬಂಧಿತ ಕೃಷಿ ಮಾಹಿತಿ
• ರೈತರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ